Soulet, de nuèch, en lou valat, 
Un daissemin s'en ès calat. 
Dòu jardin enduermit a sautat lu vièi bàrri, 
Pi,'strapassat, ven s'aloungà 
Bèu au pèn proutetour d'un roure centenàri 
Qu'un ventin fresc fa bategà. 
Souta 'n espès mouloun de fuèia 
Aqui, luen dai uièi, 
Pèr si parà dau frèi 
Si fa couma 'na gruèia. 
Escoundut en l'escur, 
Urous si di : "Segur 
Au miéu, tant d'auvàri li èra ! 
Au pu bèu de la vida un jour la bouquetièra 
M'auriha bèn cuhit d'un còu de cisèu vieu. 
Vouoli viéure achiéu ! 
Mi pouodon tout surbi : 
Li nèbla si durbi, 
Degoulà la gragnola, 
Si prefoundà li couola, 
Aici sieu assoustat !..." 
Si trufant dau delùbi 
Dau malur n'auguènt minga dùbi, 
Lou daissemin viéu encantat 
Una nuèch !... Au matin, serpejant en l'erbèta, 
Un taiapouorre vòu tastà d'aquela flour soulèta : 
Dai siéu cisèu bèn larc espalancat 
N'en sega 'n moucèu, lou desgaubiat ! 
Dòu daissemin perdut en l'iscla, 
La saba couma 'na fouont giscla ; 
Desanat mand'au ciel lou perfum dòu siéu couor 
E mouor ! 
De fés dai gran mau 
Vous cresés despegouhi, 
Fenissés pèr soufri 
D'un babau.

Georges DELRIEU 
Anthologie de la Chanson niçoise